استقامت و پايدارى به خرج داد . با همه دشوارىها ساخت و تفسير گرانبهايى را مانند الميزان كه گنجينه‌اى است از علوم و معارف اسلامى و حقا مىتوان آن را به عنوان يك دائرة المعارف اسلامى معرفى كرد ، به يادگار گذاشت . همه سختىها و نابخردىهاى كج‌انديشان را تحمل كرد و به درس فلسفه ادامه داد و اين علم گرانبها و ضرورى را از گوشه‌هاى انزوا و مخفىگاه‌ها خارج ساخت و به صورت يك علم رسمى حوزه‌هاى علميه درآورد كه اين نيز از شواهد اخلاص و پايدارى اين مرد الهى مىباشد . يكى از دانشمندان فرانسوى به نام پروفسور كربن ، براى شيعه‌شناسى ، سالى چند ماه از خارج به ايران مىآمد و در اينجا به تحقيق و كنجكاوى مىپرداخت . به وسيلهء بعض اساتيد دانشگاه از محضر استاد علامه تقاضا كرده بود كه دراين‌باره كمكش كنند . حضرت علامه با وجود ضعف مزاج و كهولت سن دعوتش را اجابت نمود و هردو هفته يك مرتبه از قم به وسيلهء اتوبوس به تهران تشريف مىبرد و در آن جلسهء پربركت به پرسش‌هاى او پاسخ مىداد و معارف و حقايق گرانبهاى تشيع را در اختيار او و عده‌اى از اساتيد دانشگاه قرار مىداد و بدين وسيله شناخت صحيح تشيع را به جهان غرب صادر فرمود . علامه دربارهء پروفسور كربن مىفرمود : از الطاف خداست كه معارف اسلامى به وسيلهء اين دانشمند و همكارانش در جهان غرب اشاعه يابد . اينها در فرانسه مجله‌اى دارند كه معارف شيعه را در آن معرفى مىنمايند . استاد بزرگوار بسيار مؤدب بود ، به سخنان ديگران خوب گوش مىداد . سخن كسى را قطع نمىكرد و اگر سخن حقى را مىشنيد تصديق مىكرد . از مباحثات جدلى گريزان بود ، ولى به سؤالها بدون خودنمايى پاسخ مىداد . من در درس خارج فقه و اصول علامه مجاهد آية اللّه العظمى امام خمينى - روحى فداه - شركت مىكردم و درس فلسفه را خدمت استاد عاليقدر علامه